Waarom doen veel mensen moeilijk als het makkelijker kan en makkelijk als je moeilijker en aandachtiger moet doen? Mijn ongezouten mening: Als je niet geconcentreerd kan proeven en bewust met de wijn bezig kan zijn, zijn de belevenis vergrotende handelingen en wijntheater (ergo, moeilijk doen) hetgeen waar je indruk mee kan maken en een indrukwekkende vorm van aandacht geven.

 

Na 20 jaar wijnervaring vallen me veel dingen op in de wijnwereld en ik kan mij soms dood-ergeren aan een onkundig wijntheater uitgevoerd door wijncharlatans. Ook zie ik veel, eenogige vaak zelfbenoemde“wijnkenners” in het land van de blinden, die eigenlijk, zelf ook stekeblind zijn. Zullen we, echte wijnkenners die door ratio gedreven worden, afspreken dat we kwakzalvers terecht wijzen. Ook al is dit niet altijd even sociaal en commercieel wenselijk. Maar om door te dringen tot een (zichzelf overschattende) wijnman, (en het zijn vaak mannen), is het ook gewoon duidelijker als het met de botte bijl gebeurt. Desnoods met de achterkant van de bijl en snoeihard uithalen. “Shock and Ahw”, zegmaar….

 

Puntsgewijs volgen hieronder een aantal van mijn grootste ergernissen. Belerend, rationeel en waar.

 

Het ruiken van de kurk als de fles wijn opengemaakt wordt

Is het weer zover, bestel je een fles wijn in een restaurant (of er wordt ergens anders een fles wijn geopend), staat er weer eentje aan de kurk te ruiken. Kunnen de kurkruikers daar mee stoppen a.u.b.! Ik snap waarom ze aan de kurk ruiken maar het is echt een achterhaald wijntheater om kundig over te komen bij de onkundigen.

 

Het werd gedaan om te weten of de wijn mogelijk onzuiver is. Maar als je wilt weten of de wijn onzuiver is moet je niet aan de kurk ruiken. Die ruikt immers altijd naar kurk. Als de kurk onzuiver ruikt hoeft de wijn niet onzuiver te zijn. En andersom ook. Als de kurk verder goed ruikt kan de wijn toch onzuiver zijn. Het is makkelijker om gewoon aan de wijn te ruiken. En dan komen we gelijk aan bij een ergernis die in het verlengde ligt.

 

De wijn laten voorproeven aan de restauranttafel

Nadat met een hoop show de fles is ontkurkt en aan de kurk geroken wordt , wordt daarna gevraagd wie de wijn voorproeft. In bijna alle gevallen wordt er, nadat de slok is ingeschonken, door de voorproever wat schaapachtig en onzeker gekeken en geroepen dat de wijn “lekker” is. Het slokje om voor te proeven is niet om te constateren of de wijn “lekker” is maar om een technische onzuiverheid te benoemen.

 

De meeste consumenten zijn niet opgeleid of kundig genoeg om te constateren of de wijn onzuiver is. Ze kennen de wijn ook niet en weten dus niet hoe deze moet zijn. Het lijkt mij dan ook nuttig om de bediening/sommelier de wijn voor te laten ruiken/proeven zodat deze met de gewenste kwaliteit naar tafel komt. Je laat autobezitters ook niet hun eigen auto keuren waarom zou je dan wel je uitgekozen wijn zelf keuren. De kans dat iemand ervaren, opgeleid en kundig genoeg is om een technisch oordeel te vellen is heel klein. Het is een stuk makkelijker, voor alle partijen, als de zuivere, door de bediening voorgeproefde, wijn gewoon in een keer in de glazen wordt geserveerd. Voor alle partijen veel makkelijker en het voorkomt een hoop onzekerheid en onduidelijkheid.

 

Spoelen van de wijnglazen als er een andere of nieuwe wijn geschonken wordt

Tijdens wijnproeverijen zijn er veel mensen die de glazen willen spoelen met water of zelfs nieuwe glazen nemen omdat ze denken dat het laatste druppeltje invloed heeft op de volgende wijn. Er is een mogelijkheid dat het zo is maar, degene die de wijnproeverij verzorgt, geeft dan wel aan of de glazen gespoeld dienen te worden en/of er nieuwe glazen nodig zijn. Een echte professional serveert de wijnen in ieder geval in de juiste proefvolgorde.

 

Als de wijn zwaarder is dan de wijn die ervoor in het glas zat, kan je alle wijnen uit hetzelfde glas drinken zonder te spoelen met water of steeds nieuwe glazen te pakken. In een restaurantsituatie begrijp ik dat daar het gevoel van luxe wordt gegeven en worden alle wijnen in een ander glas geserveerd, technisch is het echter vaak niet nodig. Het doorschenken in hetzelfde, technisch juiste glas, is ook veel makkelijker en scheelt weer een hoop wijntheater, spuugbakken vol met water, afwas en ander interessant-doenerij. Je hebt dan ook meer tijd om de wijn bewust te proeven.

 

Je duim onder in de wijnfles steken om de kwaliteit van de wijn te beoordelen of nog erger de fles aan vast te houden

Stop ermee! Flauwekul. De verpakking zegt rationeel gezien niets over de wijn. Een diepe "ziel" maakt nog geen goede wijn. Je kan wijnen van elke kwaliteit in elke willekeurige fles doen. Nu weet de marketeer in mij dat de verpakking meer zegt over de koper dan over de wijn, maar goed, deze blog gaat over waarheden. Tevens zou het heel veel Duitse en Oostenrijke wijnen die mij zeer aan het hart liggen, totaal diskwalificeren. Geheel onterecht. Tevens gaat het kijken en bevoelen van de fles af van je tijd om de wijn zelf beter te beoordelen. 

 

Show maken, van het kijken hoe de wijn in je glas hangt, en dan in dezelfde zin roepen dat het hoge kwaliteit is

Ook deze staat al jaren in mijn lijst van ergernissen. Hoge kwaliteit kan je niet zien. Bij het visueel beoordelen van wijn kan je constateren dat de wijn aan het glas hangt. Laat het daar dan ook bij. Het zegt iets over de hoogte van de viscositeit en niets over de kwaliteit.

 

Dus volgende keer als de wijn aan het glas hangt. Roep dan alleen: De wijn hangt aan het glas. PUNT. Zonder emoties. En door minder show te maken van het kijken naar wijn, heb je meer aandacht voor de geuren en fysieke smaken van de wijn.

 

<tekst>