“Lekker” wat is het?

Om lekker in een definitie te vangen gaat het om verschillende factoren. De volgende lijkt mij de meest volledige.

 

"Lekker" is een positief oordeel op een bepaald moment, tijd en plaats over een wijn die op een bepaalde tijd, moment en plaats is gemaakt door een wijnmaker/bedrijf.

 

De term lekkere wijn heeft een consumptiekant en een productkant. Lekker is geen producteigenschap maar een persoonlijke mening die ook nog eens aan een moment gebonden is. De meeste mensen herkennen dit wel. Wat op vakantie “lekker” is, hoeft eenmaal thuis niet meer te smaken. Vaak worden allerlei zaken de schuld gegeven zoals: de reis achter in de kofferbak van de auto, de zon in het warme Frankrijk, of dat ze je andere wijnen hebben verkocht dan je had geproefd. De waarheid is wat genuanceerder. Het is altijd fijner en makkelijker om iets anders dan jezelf de schuld te geven. Waar het misging; de wijn is niet bewust geproefd. De wijn is alleen als beleving geproefd. En als de beleving anders is wordt het product voor iemand die niet bewust proeft ook anders.

Uiteraard is “lekker” belangrijk als je gewoon wilt drinken (zonder heel bewust en analyserend te proeven) maar besef dan wel dat het inconsequent en moment gebonden is. En in het verleden behaalde resultaten geven geen “lekker” garantie voor de toekomst. Bedenk ook dat “lekker”, net zo lekker is, als dat je proef referenties opgebouwd hebt. Dus ook redelijk aan inflatie onderhevig als je referenties blijft opbouwen.

 

Goede wijn. Wat is dat eigenlijk?

Ook deze term kom je veel tegen in de spreektaal. Mensen vragen in de wijnwinkel, supermarkt of groothandel vaak om een goede wijn. Of weten op een feestje aan iedereen te melden dat ze echt een goede wijn gedronken of gekocht hebben, vaak in eenzelfde zin met de (lage) prijs, alsof het de trouvaille van het jaar is. In de beleving van sommigen is een duurdere wijn geacht goed te zijn. De gemiddelde wijnconsument bedoelt eigenlijk dat de wijn lekker moet zijn als hij over goed praat. Vervelend is dat een goede wijn niet voor iedereen “lekker” is en een "lekkere" wijn in de ogen van een technisch wijnkenner ook niet altijd een technisch zuivere wijn is.

Een goede wijn is eigenlijk alleen vanuit technisch oogpunt goed te beoordelen en vergt veel technische proefervaring en veel referenties. Proefervaring moet je trouwens niet verwarren met drinkervaring! Als een wijn in technische zin goed gelukt is dan bevat deze geen wijnbereidingsfouten of anderszins technische onvolkomendheden. Je kan niet stellen dat goed als tegenovergesteld aan slecht is. Punt is dat er tegenwoordig steeds minder vaak slechte wijn gemaakt wordt. Dat komt omdat de kennis van wijn maken, productietechnieken, wijnbouw technieken, etc. wereldwijd wel steeds meer op hetzelfde niveau zit. Je zou kunnen stellen dat bijna alle wijn tegenwoordig goede wijn is maar de kwaliteit is laag, gemiddeld of hoog. Uitzonderingen daargelaten natuurlijk, wijn blijft een ambacht, mensenwerk en een levend product in de fles.

 

Kwaliteitswijn. Hoe zit dat dan?

Aangezien de meeste wijnen tegenwoordig goede wijnen zijn hebben ze wel allemaal een andere kwaliteit of een bepaalde hoogte of laagte van kwaliteit. Er zijn wijnen met een lage, middelmatige, hoge of super hoge kwaliteit. Een goedkope wijn kan goede wijn zijn maar het blijft een goedkope wijn en zo lage kwaliteit, en die kan iemand wel weer lekker vinden(voor het geld). Generaliserend kan je stellen hoe meer je voor een wijn betaalt hoe hoger de kwaliteit van de wijn is. (hier zit overigens een maximum aan.) Aangezien de prijs voor de verpakking(fles, etiket, afsluiter etc), de accijnzen en transportkosten nagenoeg hetzelfde zijn voor zowel goedkope als dure wijn, zit het prijsverschil in de BTW en de prijs voor een kilo druiven die verwerkt wordt tot wijn. BTW is officieel onvermijdelijk dus op het moment dat je een duurdere wijn koopt, koop je vaak een hogere kwaliteit druiven die op een zo goed en zorgvuldig mogelijke wijze verwerkt zijn tot wijn. Eventueel heeft de wijn gerijpt in dure nieuwe houten vaten. De prijs van een kilo druiven houdt verband met het aantal kilo's rendement per hectare dat wordt geproduceerd. Hoe hoger het rendement op een wijngaard hoe lager vaak de kwaliteit. Hoe lager de prijs hoe hoger de massaproductie.

 

Drie pijlers van wijn

Om het overzichtelijk te houden pleit ik voor een situatie dat spreektaal en technische feiten wat beter met elkaar in balans komen. Op deze manier wordt de consument beter bedient en kan een wijnverkoper beter advies geven zonder te hoeven interpreteren wat de wijnkoper in zijn spreektaal bedoelt.

 

Lekkere wijn => Niet lekkere wijn

In persoonlijke mening over een product op een bepaald moment.

 

Wijn van hoge kwaliteit => Wijn van lage kwaliteit

Dit zegt iets over de intrinsieke waarde en is best moeilijk te beoordelen. Lagere productiehoeveelheden tegen massaproductie, Liefde en aandacht per liter wijn tegen wijnprocestechnologie om massauniformiteit na te streven. Wat je generaliserend kan zeggen is dat een lage prijs altijd een lage kwaliteit heeft en een hoge prijs altijd een hoge kwaliteit heeft. 

 

Technisch zuivere wijn (goede wijn) => Onzuivere wijn (slechte wijn)

Dit is alleen te beoordelen als je daar de technische kennis en proefreferenties voor hebt. Je weet ook pas of het goede wijn is als de fles open is. Je ziet het niet aan de buitenkant.

 

De slogan "Het leven is te kort om slechte wijn te drinken", is leuk bedacht, en best grappig zelfs. Feitelijk zou het moeten zijn: "Het leven is te kort om veel wijnen van lage kwaliiteit de drinken" Je weet immers pas of het slechte wijn is als de fles open is en dan moet je ook nog technische kennis hebben om het te herkennen.