Je bent al vroeg vertrokken op de tweede dag van je vakantie. Je vrouw en kinderen liggen alweer te slapen in de auto na een hectische en veel te vroege start van de dag. Zelf moet je wakker blijven. Dat is je taak, als chauffeur, hoe moe je ook bent. De laaghangende zomerzon prikt in je ogen en je vraagt jezelf af of je gisteren niet wat eerder naar bed had moeten gaan. Aangespoord door anderen maar eigenlijk zonder tegenzin heb je gisteravond wijn zitten drinken bij de bbq. Het was zo gezellig en het was immers vakantie. Er kon nog wel een flesje van wat lekkers open. En nog een, natuurlijk.



De geur van rook en gemarineerd vlees dat kort daarna is gecremeerd op de bbq hangt nog in je neus. Dat los je ook niet op met kortstondig douchen en snel tandenpoetsen. Je overdenkt gisteren nog eens. "Komen jullie ook naar onze bbq": Hadden ze gevraagd. "Das gezellig".  Alle kinderen renden hyperdepiep van de ranja door de tuin om daarna zichzelf misselijk te eten aan stokbrood met satésaus. En natuurlijk was Sem weer in de vijver gevallen. Zijn vader later die avond ook, maar dat was van de drank.

 

Een aangeschoten neef stond weer eens oeverloos tegen je aan te lullen over hoe geweldig zijn Green Egg was en hoe fantastisch pulled porc is. Zoals wel vaker vond ik de hype en beleving rondom zogenaamde speciale producten uit de fashion & lifestyle industrie groter dan hun intrinsieke waarde. Zeker als dit soort producten wordt aangeprezen door mensen die niet echt iets kunnen maar alleen maar vaak op t.v. zijn.



Mijn sarcastische ochtendhumeur speelde mij weer eens parten, zelfs in gedachte verzonken. De goedkope Chileense turbowijn van gisteravond hielp ook niet en blijkt een hele nare, lange afdronk te hebben. Snel aan leukere dingen denken. Eindelijk vakantie. Nog 600 km te gaan voordat je er bent, en de zon schijnt al.



Je geluk kan niet op. Je staat naast een gezellig Nederlands gezin op de camping. "Kamperen is leuk en kunnen we best eens proberen", had je vrouw gezegd. Lekker de vrijheid, en leuk voor de kinderen. "Er is zelfs een zwembad." Ik keek in de ronde en constateerde dat mijn vrijheid, op campingplaats C19, niet verder ging dan het 20cm hoge buxushaagje eromheen. Verstopt in het haagje stond een paaltje met een stopcontact en watertappunt. Dit alles, met uitzicht op de toiletten en het doucheblok. Genieten met een grote G. Dus...



's Avonds bij het eten, aan een krakkemikkig tafeltje, met oververmoeide kinderen op "onze vrijhaven" C19 komen "de buurtjes" gezellig en totaal ongevraagd even "babbelen". "Welke wijn we erbij drinken?". Ze vertelden graag hoe "lekker" het plaatselijke spul was, en goedkoop ook.  En dat het in een plastic fles werd getapt. Zo uit de tank. Heel bijzonder. Ze herhaalden nogmaals dat het heel goedkoop was en heel lekker, zo uit de tank. Tevens kregen we een halve routebeschrijving naar het desbetreffende keuterboertje. Aardige mensen, die buurtjes.



Het was zo'n gezellig gesprek, of ze erbij mochten zitten, op C19. We kregen iets te warme rode wijn uit hun plastic jerrycan in onze glazen geschonken. Wederom ongevraagd maar wel zo "gezellig". Daarna vertelde onze nieuwe camping buurtjes dat ze in Nederland alleen maar natuurlijke wijn dronken. Ik vroeg ze, of dat was omdat onnatuurlijke wijn niet goed smaakte. Maar daar kreeg ik niet echt een antwoord op. Alleen dat deze van natuurlijke gisten is gemaakt. Natuurlijk antwoordde ik. Maar dacht: Natuurlijk? Er zijn geen onnatuurlijke gisten, maar ik wilde de sfeer niet verpesten.