Het zoemt al een tijdje rond, er is blauwe wijn te koop.... Deze week werd in onze wijnwinkel meerdere keren gevraagd naar blauwe wijn. Wat zeg je? Blauwe wijn. Na enig onderzoek op het internet, is er inderdaad blauwe wijn te koop.

 

Wat is het dan? Zou elk weldenkend mens je vragen. Het is een witte wijn die blauw is. Dus...

 

Nu ben ik commercieel geschoold en ook wijntechnisch geschoold en probeer ik elk product rondom wijn logisch te duiden door op onderzoek uit te gaan. Dus heb ik gelijk een doosje "blauwe wijn" online besteld.

 

Wat ik in ieder geval online heb gezien, bij voornamelijk technisch denkende puristische "ouderwetse" wijnhandelaren, dat blauwe wijn niets kan zijn. Enige vooringenomenheid zonder dat er op feiten of werkelijk proeven wordt ingegaan is nu wel eenmaal de norm op het wereldwijde web. Wel een mening maar de feiten niet goed kennen. Bijvoorbaat was deze wijn een flop, want, anders dan het geijkte wit, rosé en rood, en eventueel verbruinde oxidatieve wijn. Meningen als: meuk voor de massa, leuk spul voor post-breezer-sletjes, als het maar beter smaakt dan glassex en :die smurfentroep moet ik niet in mijn winkel. Het komt online allemaal voorbij. Het blauwe spul lokt in ieder geval een mening uit.

 

Blauwe wijn wat is het dan wel?

Mijn bestelde flessen waren keurig thuis geleverd en heb er gelijk één koud gezet. Er zijn nog geen temperatuur voorschriften voor blauwe wijn maar koelkastkoud lijkt mij een goed begin.

 

Als technisch geschoold mens met een gezonde interesse in marketing en consumentengedrag ben ik "aan" de blauwe wijn gegaan. Ik ging deze blauwe wijn proeven en heb ik een (voor)oordeel en verwachting op basis van wat ik op het etiket las. Dat heb ik gecombineerd met de online informatie over de wijn. Ik heb de wijn inmiddels in een glas voor me staan maar nog niet geroken of geproefd.

 

De feiten op een rij.

 

Deze blauwe wijn is gemaakt van chardonnay druiven. Ik weet, chardonnay is een witte druif en heeft geen paarsrode kleurstoffen in de schil en kan daarom "normaal gesproken" niet rosé, rood of blauw zijn. Deze blauwe wijn is volgens de website gekleurd met de rode kleurstoffen of anthocyanen uit rode wijn. Anthocyanen is eigenlijk een moeilijk woord voor de paarsrode natuurlijke kleurstof, uit de schillen van blauwe druiven. Deze natuurlijke kleurstof komt bijvoorbeeld ook voor in rode kool en rode biet. Op het etiket van sommige voedingsmiddelen staat het soms als het E-nummer E163 vermeld, als het is toegevoegd. Bij wijn is dit niet aan de orde omdat alles wat in druiven zit aan wijn mag worden toegevoegd. Deze blauwe wijn komt verder uit een zeer warm gebied nabij Madrid en andere niet nader genoemde wijnproductiegebieden in Spanje. Het spul heeft verder 10.5% alcohol. Ook kostte de wijn mij meer dan een tientje per fles. En ik heb er dus 6 van laten verzenden. Dat zijn bijna 80 eurootjes voor het voeden van mijn nieuwsgierigheid.

 

De warme wijngebieden van Spanje zijn niet de meest ideale van de wereld om chardonnay aan te planten, maar ja, het staat er wel aangeplant om geld te verdienen. Dit warme gebied nabij Madrid staat met name bekend om zijn massaproductie, lage bulkwijnprijzen en door Europese subsidies "economisch drijvend" gehouden druivenproductiegebied. Tot zover een aantal feitjes waar de gemiddelde "blauwe wijnkoper en drinker" geen boodschap aan heeft.

 

De wijn heeft tevens maar 10,5% alcohol lees ik op het etiket. Als je chardonnay druiven verbouwd in een warm gebied, bouwt de druif door fotosynthese, veel suikers op. Als je daar een droge wijn van wilt maken moet je alle suikers omzetten in alcohol. Dan kom je voor een droge wijn vaak op een alcohopercentage van 14% of hoger uit. Dit testexemplaar heeft maar 10,5% dus verwacht ik restzoet, zonder de wijn ook maar geproefd te hebben.

 

The proof is in the pudding

Ik ga de wijn eindelijk beoordelen. Hij staat al een tijdje voor mijn neus klaar in het glas. Het etiket en de feiten heb ik met mijn parate wijnkennis beoordeeld, net als de informatie op de website. De kleur is onmiskenbaar blauw. Een kleur die ik in mijn 20 jarige wijnervaring nog nooit in wijn heb gezien. De enige keer dat ik een vergelijkbare kleurtint zag was bij het afwassen van het plastic bakje waar de rode kool in zat. De laatste restjes rode kool in een wit Tupperware bakje aangelengd met afwaswater geeft ook een blauwige tint. De geur van deze wijn is fruitig rijp tot overrijp en open, zoals ik verwachtte van een modern gemaakte warmklimaat chardonnay. De zoete snoepjes en festini perenijsjes geur duidt op moderne procestechniek en massaproductie. Deze wijn is in de geur hetzelfde als de kleur. Duidelijk herkenbaar. Niet iets waar je langer over nadenkt en aanzet tot verdere beoordeling. Tot dusver heeft de gemiddelde "blauwe wijnkoper" hier geen boodschap aan.

 

Dan de smaak. Na een goede teug rol ik het blauwe spul door de mond. Ik verwacht zoet en het is ook zoet. Aan de ene kant gelukkig dat je verwachtingspatroon bevestigd wordt maar de balans is... Hoe zeg je dat vriendelijk en sociaal wenselijk. Euh apart. Commercieel is mijn eerste gedachte. Dit is een ideaal product voor visueel ingestelde belevers en mensen die met hun imago bezig zijn. Een niet te kritisch proevende mens met gebrekkige bewuste proefreferenties maar dat verder ook niet wil. Mijns inziens is dit niet vies of mislukt, het is in ieder geval drinkbaar, mogelijk zou je het niet, niet, lekker kunnen noemen.

 

De afdronk is kort en ongebalanceerd. Het zoet botst met het aangezuurde en rare zuur. Het is een spanningsloze wijn voor een wijnkenner maar ook hier heeft de gemiddelde "blauwe wijnkoper" die maar twee smaken kent geen boodschap aan. Lekker is een kwestie van kritisch opgebouwde wijnproefreferenties.

 

Blauwe wijn is een grappig wijnproduct, een "gimmick" en zeer geschikt voor een doelgroep die maar twee smaken wijn kent. Lekkere en niet lekkere wijn, met de persoonlijke en technische kanttekening dat een wijn die niet, niet lekker is, verder ook prima is voor de meeste wijndrinkers, mits het een leuke gimmick is, zoals blauw. Ik verwacht dat de doelgroep voor blauwe wijn best eens wat anders wil proberen. Het trekt misschien wel een nieuwe doelgroep aan.

 

Wat valt mij verder op?

 

Het is in de meeste wijnhandels niet te koop. Waarom leggen de klassieke wijnhandelaren dan niet een paar doosjes blauwe wijn in de winkel? Gewoon voor de verkoop. Het eet verder geen brood. Alleen subjectieve vooringenomen, conservatieve wijnhandelaren met emotionele redenen die mogelijk gecombineerd worden met beperkt technische kennis of historisch besef zijn een belemmering voor de Hollandse handelsgeest. De veelal pedante en betweterige wijnhandelaar verdient zeker niets aan deze mogelijk, tijdelijke "blauwe rage". Maar als je de neus ophaalt voor een beetje "blauwe" omzet dan zal de omzet in "normale wijn" wel over de plinten klotsen. Maar de marktcijfers van het aantal wijnspecialisten in Nederland laten overigens andere cijfers zien, maar dat terzijde.

 

De klanten komen binnen en vragen erom dus dit kan je zonder enige verkoopinspanning goed verkopen. Dat is altijd makkelijker dan de blaren op je tong moeten praten om bijvoorbeeld een fles hoge Duitse riesling te slijten. Tevens is het een mogelijkheid voor de klassieke wijnhandelaar, moeiteloos, een nieuwe doelgroep binnen te halen en ze warm te ontvangen. De drempel is verlaagd en de "blauwe" wijnkoper kan zich verder laten verdiepen in de wijde wijnwereld en verandert in de toekomst mogelijk in een echte wijnpurist.

 

Hoe je commercieel kan zijn met blauwe wijn?

 

En waarom denken we commercieel niet verder. Blauwe wijn met blauwe kaas. Waarom niet? Makkelijk scoren. Zoals de meeste "simpele" wijndrinkers denken dat je witte wijn met wit vis/vlees moet combineren en rode wijn met rood vlees. Dan is de combi tussen blauwe wijn en blauwe kaas snel gemaakt. Maar welke wijnproducent maakt een blauwe wijn die technisch goed en interessant is om bij blauwe kaas te combineren. Restsuiker en een warm klimaat zijn geen probleem voor deze wijn en dat past weer goed bij het karakter van blauwe kazen. Daar hebben we meer dan genoeg van. En welke wijnhandelaar/wijnimporteur geeft de opdracht aan een van zijn vaste coöperaties/wijnmakers om een goede blauwe wijn te maken die past bij blauwe kaas.

 

En nog een persoonlijke noot, commerciëler en praktischer, ik heb nog 5 flessen van dat blauwe spul. Is er een wijnhandelaar die het spul van mij wil kopen tegen een zacht prijsje? Anders krijgt elke barbecue gast in mijn tuin, deze zomer een blauwe sangria. Helemaal top. Een extra scheut grand marnier, wodka en een paar blikjes fruit erbij en feesten maar. Muziek een tandje harder en praten over van alles en nog wat, maar zeker over de kleur van de blauwe sangria. Echte helemaal trendy zo'n blauwe sangria. Gisteren gin/tonic, morgen vermouth, overmorgen blauwe sangria. Dat wordt bij mij in de tuin echt een dingetje, deze zomer.